|
Nieuwe updates (juli 2010):
Glas kunst, nieuwe etsen 2010 en etsen uit de Serie Resonance
‘Tijdloos werk maken! Niks te maken met tendensen. Ik ben de enige die bepaalt wanneer een werk af is, wat goed is en wat niet.’
Welkom op de officiële website van Ad Arma, een kunstenaar die op gaat in zijn eigen wereld, zich onderdompelt in de ruimte van de nacht.
Ad Arma is een veelzijdig kunstenaar. Naast zijn grafische werk maakt hij ook bronzen sculpturen, gouaches, olieverf doeken, keramisch werk en glaskunst. Hij werd geboren in Rotterdam (1954) en geschoold op Artibus, Academie voor de Beeldende Kunsten te Utrecht (1974-1979). Sinds het eerste begin heeft het werk vele veranderingen ondergaan. De onderliggende gedachte in veel van zijn werk is het besef dat alles één is, samenhangt. Door de jaren heen passeerden ook nieuwe thema’s de revue. De dunne scheidslijn tussen droom en werkelijkheid, de vergankelijkheid, ruimte en nietigheid, vergetelheid. Een kleine greep uit de thematiek die in de loop der jaren in Ad Arma’s werk terug te vinden was. Maar belangrijker dan de bedoeling die de kunstenaar met zijn werk heeft, vindt Ad de visie van de kunstkijker. ‘De meerwaarde, de geest van het werk, is de toevoeging die de beschouwer in het werk zal projecteren.’
In zijn werkplaats in de polder werkt Ad het liefst in het holst van de nacht aan zijn nieuwe creaties. Alleen, in zijn eigen belevingswereld. Er klinkt jazzmuziek als aanjager en concentratie-sturing. Hier komen zijn ideeën tot leven, laat hij alles toe. ‘Niet het weglaten is de kunst, maar het toelaten (dan kun je altijd het weglaten nog toelaten…)’
In de loop der jaren heeft Ad Arma een indrukwekkend aantal tentoonstellingen en projecten mogen verzorgen. Geregeld reisde hij ook af naar India en Japan voor het geven van seminars aan jonge kunstenaars of om zelf inspiratie op te doen. Tijdens deze reizen heeft hij Azië in zijn hart gesloten en sindsdien neemt het een grote plaats in zijn werk in. (zie: interview)
Tijd nu om het werk zelf op u in te laten werken. Want zoals Ad Arma onlangs zelf opmerkte: ‘Eigenlijk wordt het voor mij pas interessant waar woorden ophouden en beeld begint. Kunst comuniceert zonder woorden.’
|
